Generator warstwic – warstwice dowolnego obszaru w DXF lub shapefile

Architekci, projektanci zieleni, inwestorzy i modelarze często potrzebują warstwic działki, zanim powstanie mapa do celów projektowych: żeby wpasować dom w stok, naszkicować ogród, poprowadzić ścieżkę albo wyciąć warstwy makiety terenu. Program GIS wygeneruje je z numerycznego modelu terenu, ale trzeba znaleźć dane, zainstalować program i nauczyć się go. To narzędzie robi to w przeglądarce. Wyszukaj miejsce albo kliknij mapę, a kwadrat od 500 m do 5 km wokół tego punktu wypełni się warstwicami. Wysokości pochodzą z Terrain Tiles, darmowego światowego zbioru danych, który łączy krajowe modele lidarowe, EU-DEM, SRTM i inne źródła. Są odczytywane na regularnej siatce w strefie UTM obszaru, w razie potrzeby lekko wygładzane i łączone w linie przy każdej wielokrotności cięcia. Co piąta linia jest warstwicą pogrubioną, grubszą i opisaną na mapie. Linie pobierzesz jako DXF, z każdą polilinią na jej własnej wysokości, jako shapefile z wysokością w polu elev albo jako GeoJSON i KML do QGIS i Google Earth. Jedno kliknięcie pokazuje je w 3D w przeglądarce 3D GeoDraftera, nad terenem, z którego powstały.

Jak korzystać

1. Wyszukaj miejscowość albo kod pocztowy lub kliknij mapę tam, gdzie ma być środek obszaru.
2. Wybierz wielkość obszaru, od 500 × 500 m do 5 × 5 km.
3. Zostaw automatyczne cięcie (około 25 warstwic na całą różnicę wysokości) albo wybierz własne, w metrach lub stopach.
4. Wybierz wygładzanie; lekkie usuwa drobne zygzaki danych wysokościowych.
5. Wybierz układ współrzędnych dla DXF i shapefile (domyślnie UTM, albo 2180 dla PL-1992) i pobierz potrzebny format.
6. Kliknij „Pokaż w przeglądarce 3D”, żeby zobaczyć warstwice w 3D, albo skopiuj link, by wrócić do tego samego obszaru.

Jaka jest dokładność?

Skąd są wysokości i jak są szczegółowe

Terrain Tiles bierze dla każdego miejsca najlepszy otwarty model wysokości. Polska i większość Europy pochodzą z EU-DEM o oczku 25 m; Austria i Norwegia z krajowych modeli 10 m, Anglia z lidaru Environment Agency o oczku 2 m, a duża część świata z SRTM o oczku około 30 m. Narzędzie czyta kafle na najdrobniejszym poziomie pasującym do jego siatki, ale nie doda szczegółów, których źródło nie ma: przy 25 m nie widać tarasu, rowu ani wykopu drogowego, a warstwice biegną po wygładzonej powierzchni.

Siatka i linie

Obszar zamienia się w kwadratową siatkę w jego strefie UTM, z najwyżej 400 oczkami na bok: około 1,3 m przy 500 m, 5 m przy 2 km i 12,5 m przy 5 km, nigdy drobniej niż jeden piksel kafli. Każda warstwica jest wyznaczana metodą marching squares: tam, gdzie wysokość między dwoma węzłami przecina wartość warstwicy, punkt jest wstawiany przez interpolację liniową, a punkty łączone w ciągłe polilinie, zamknięte wokół wzniesień i zagłębień. Prawie proste odcinki są upraszczane najwyżej o jedną piątą oczka.

Jak dokładne są wysokości

Przy danych lidarowych teren zgadza się zwykle z dokładnością do pół metra – metra; przy EU-DEM i SRTM błąd wynosi często 3–10 m, więcej na stromych stokach i w lesie, bo radar SRTM mierzył częściowo korony drzew. Cięcie co 1 m na takich danych rysuje linie, które wyglądają na dokładne, choć nie są; dlatego automatyczne cięcie rośnie z różnicą wysokości. Używaj warstwic do szkiców, analiz lokalizacji, plansz i makiet. Do projektu budowlanego, robót ziemnych czy odwodnienia potrzebna jest mapa do celów projektowych albo NMT z Geoportalu (GUGiK) o oczku 1 m.

Współrzędne w plikach

DXF i shapefile są domyślnie zapisywane w strefie UTM obszaru na WGS 84, w metrach, żeby odległości w CAD były poprawne. Możesz wybrać WGS 84 długość/szerokość albo dowolny kod EPSG, na przykład 2180 dla PL-1992 lub 2177 dla PL-2000 strefa 6; linie są wtedy przeliczane za pomocą proj4js. GeoJSON i KML są zawsze w długości i szerokości. Wysokości są nad poziomem morza, w metrach lub stopach.

Warto wiedzieć

Cięcie drobniejsze niż dane

0,5 m na równinie przy źródle 25 m daje mnóstwo drżących linii, które pokazują szum, a nie teren. Cięcie mniejsze niż dokładność wysokościowa danych nie wnosi informacji. Wygładź mocniej, wybierz większe cięcie i porównaj z mapą topograficzną.

Jeziora, morze i brakujące kafle

Powierzchnie wody są w danych płaskie: jezioro nie ma warstwic, a brzeg może wyjść poszarpany. Na morzu wysokość to w niektórych źródłach dno, w innych 0 m. Jeśli kafel się nie wczyta, ta część jest wypełniana średnią wysokością, a panel o tym informuje.

Budynki, las i nowe inwestycje

Modele pokazują głównie goły teren i mają kilka lat. Nowych dróg, wyrobisk, nasypów i wykopów w nich nie ma, a w lesie SRTM może podnieść warstwice o część wysokości drzew.