Magnetische declinatie berekenen – geografisch en magnetisch noorden

Zoek een plaats, gebruik je locatie of klik op de kaart, en de tool toont daar de magnetische declinatie (ook miswijzing genoemd): de hoek tussen het geografische noorden en de richting waarin een kompasnaald wijst, voor vandaag of elke datum tot 2030. Hij gebruikt het World Magnetic Model 2025, het model achter gps-ontvangers, telefoonkompassen en NAVO-kaarten, op de meeste plaatsen nauwkeurig tot ongeveer een halve graad. Je krijgt ook de jaarlijkse verandering, de rasterafwijking voor UTM- en Britse OS-kaarten en een koersomrekening. Er wordt niets geüpload.

Klik ergens op de kaart om daar de magnetische declinatie te zien.

■ oost   ■ west   ■ 0° (agone)

Kaart en gegevens: OpenFreeMap, MapLibre GL JS, World Magnetic Model 2025 (WMM2025), GeoNames (via all-the-cities) – alle gegevensbronnen.

Kernfeiten

Een kompas wijst niet naar het geografische noorden. Het volgt het magnetische veld van de aarde, dat eind 2026 in New York ongeveer 12° west van het ware noorden afbuigt, in Denver 7° oost, in Seattle 15° oost, in Berlijn 5° oost, in Amsterdam 2,8° oost en in Londen bijna precies noord. Die hoek is de magnetische declinatie, ook miswijzing of magnetische variatie genoemd, en je hebt hem nodig zodra je een kaart met een kompas combineert: om een koers van de kaart met het kompas te lopen, om een in het veld gepeilde koers op de kaart uit te zetten, om de declinatieschroef van een kompas in te stellen, om een schotelantenne of zonnewijzer te richten, of om een zonnepaneel of een landmeting te oriënteren. Zoek een plaats, plak coördinaten, gebruik je locatie of klik ergens op de kaart, en het paneel toont de declinatie in grote cijfers, in graden en in graden en minuten, met de richting waarin hij verschuift en hoeveel per jaar. Daaronder staan de inclinatie (hoe steil de naald omlaag wijst), de veldsterkte en, voor kaartlezers, de meridiaanconvergentie en rasterafwijking van de UTM-zone en, binnen Groot-Brittannië, van de Ordnance Survey National Grid. Typ een koers om hem om te rekenen tussen het ware, magnetische en rasternoorden. Kies een datum om de declinatie in het verleden of de toekomst te zien, open de tabel om hem jaar voor jaar tot 2030 te zien, en zet de wereldkaart met isogonen aan, de lijnen van gelijke declinatie, met de magnetische polen. De lijnen kun je downloaden als GeoJSON of KML, en de deellink bewaart het punt en de datum.

Zo werkt het

  1. Zoek een plaats, plak coördinaten, druk op "Mijn locatie gebruiken" of klik ergens op de kaart.
  2. Lees in het paneel de declinatie af, oost of west, met de jaarlijkse verandering, inclinatie en veldsterkte.
  3. Gebruik je een papieren kaart, lees dan de rasterafwijking af voor de UTM-zone of de OS National Grid.
  4. Typ een koers onder "Koers omrekenen" en kies of hij waar, magnetisch of raster is om de andere twee te krijgen.
  5. Verander de datum, toon de lijnen van gelijke declinatie, download ze als GeoJSON of KML of kopieer de deellink.

Hoe nauwkeurig is het?

Hoe de declinatie wordt berekend

De tool berekent in je browser het World Magnetic Model 2025 (WMM2025), uitgegeven door de Amerikaanse National Centers for Environmental Information en de British Geological Survey. Het model beschrijft het hoofdveld uit de aardkern als een reeks bolfuncties van graad en orde 12, met een lineaire verandering per jaar, geldig van 2025.0 tot 2030.0. De code is gecontroleerd met twee onafhankelijke implementaties van hetzelfde model, met verschillen kleiner dan een miljoenste graad, en de magnetische inclinatiepolen die hij voor 2025.0 vindt kloppen met het modelrapport. Het model zelf is voor het grootste deel van de wereld op zeeniveau nauwkeurig tot ongeveer 0,3–0,5° declinatie.

Wat het model niet kan weten

WMM beschrijft het veld uit de aardkern, geen plaatselijke verstoringen. IJzererts, vulkanisch gesteente, hoogspanningslijnen, auto's, spoorlijnen, gewapend beton en zelfs een telefoon of een riemgesp kunnen een kompasnaald enkele graden laten afwijken, en sommige streken hebben magnetische anomalieën van 5° of meer die geen enkel wereldwijd model toont. Magnetische stormen kunnen de declinatie urenlang een fractie van een graad verschuiven, meer op hoge breedte. Peil op afstand van metaal, en waar de kaart een plaatselijke magnetische anomalie vermeldt, vertrouw je de kaart meer dan welke calculator ook.

Dicht bij de magnetische polen

Dicht bij de magnetische polen wordt het horizontale deel van het veld zwak, zwaait een kompasnaald traag en verandert de declinatie snel over korte afstanden. Waar de horizontale intensiteit onder 6.000 nT ligt, waarschuwt de tool dat kompasmetingen minder betrouwbaar zijn, en onder 2.000 nT dat het kompas onbetrouwbaar is; dat geldt voor delen van Noord-Canada, Groenland, de Noordelijke IJszee en Antarctica. De magnetische noordpool beweegt nu met ongeveer 35 km per jaar van het Canadese Noordpoolgebied richting Siberië.

Meridiaanconvergentie en rasterafwijking

Op een kaart met een UTM- of OS-raster is het rasternoorden de richting van de verticale rasterlijnen. Die wijkt van het ware noorden af met de meridiaanconvergentie: nul op de centrale meridiaan van de projectie en tot ongeveer 3° aan de rand van een UTM-zone op middelbare breedte. De rasterafwijking (grid magnetic angle) is de declinatie min de convergentie, de hoek die je nodig hebt om tussen op de kaart gemeten rasterkoersen en kompaskoersen om te rekenen. De convergentie wordt berekend met de transversale Mercatorreeks op de WGS84-ellipsoïde voor UTM en op Airy 1830 met centrale meridiaan 2° W voor de British National Grid, nauwkeuriger dan 0,001°.

Goed om te weten

Oost of west, optellen of aftrekken

Bij een oostelijke declinatie ligt het magnetische noorden ten oosten van het ware noorden, dus is de kompaskoers kleiner dan de ware koers: trek de declinatie af van een kaartkoers om hem met het kompas te lopen, en tel hem op bij een kompaskoers om die op de kaart uit te zetten. Bij een westelijke declinatie is het andersom. De koersomrekening doet de som voor je.

De declinatie op je kaart is oud

Topografische kaarten vermelden de declinatie voor het jaar van de opname, vaak tientallen jaren geleden, met een jaarlijkse verandering. In Groot-Brittannië groeit de declinatie met ongeveer 0,2° per jaar en in IJsland met ongeveer 0,3°, dus een kaart van 20 jaar oud kan er 4–6° naast zitten. Gebruik de waarde van vandaag, of van de datum van je tocht, in plaats van de kantlijn van een oude kaart.

Telefoonkompassen tonen het ware of het magnetische noorden

De meeste kompas-apps kunnen beide tonen, en veel schakelen over op het ware noorden als locatie aan staat, met hetzelfde model als deze tool. Verschillen je telefoon en een handkompas ongeveer de declinatie, dan toont het ene het ware noorden en het andere het magnetische. Telefoons raken ook makkelijk verstoord door een metalen hoesje, een magneet in een cover of een auto.

Veelgestelde vragen

Wat is de magnetische declinatie waar ik ben?

Druk op "Mijn locatie gebruiken" of zoek je woonplaats op. Het grote getal in het paneel is de declinatie voor vandaag, oost of west van het ware noorden, uit het World Magnetic Model 2025.

Wat is het verschil tussen het geografische en het magnetische noorden?

Het geografische (ware) noorden is de richting naar de geografische Noordpool, langs de meridianen op een kaart. Het magnetische noorden is de richting waarin een kompasnaald wijst, langs het horizontale deel van het magnetische veld van de aarde. De hoek daartussen is de magnetische declinatie; die verschilt van plaats tot plaats en verandert elk jaar.

Moet ik de declinatie optellen of aftrekken?

Om een ware koers om te zetten in een kompaskoers trek je een oostelijke declinatie af of tel je een westelijke op. Van kompaskoers naar ware koers doe je het omgekeerde. Voor een koers van 245° van de kaart in Seattle, waar de declinatie ongeveer 15° oost is, zet je je kompas op ongeveer 230°.

Wat is de rasterafwijking op een OS-kaart?

Dat is de hoek tussen het rasternoorden (de blauwe rasterlijnen van een Ordnance Survey-kaart) en het magnetische noorden. Eind 2026 is die overal in Groot-Brittannië hooguit ongeveer 2°: het magnetische noorden ligt 1–2° ten oosten van het rasternoorden in Cornwall, Wales en de westelijke Highlands, minder dan 1° oost in het Lake District en rond Edinburgh, en iets ten westen van het rasternoorden in Londen, Kent en East Anglia. Klik op je gebied voor de exacte waarde.

Hoe vaak verandert de magnetische declinatie?

Elk jaar. In Londen schuift hij ongeveer 0,17° per jaar naar het oosten, in Berlijn 0,14°, in Seattle 0,12° naar het westen en in Anchorage bijna 0,3° naar het westen. Het World Magnetic Model wordt elke vijf jaar vernieuwd; het huidige WMM2025 is geldig tot eind 2029.

Waar ligt de agone, waar de declinatie nul is?

Eind 2026 loopt de agone door Noord-Amerika van het Bovenmeer langs Minneapolis, tussen Kansas City en St. Louis door, naar de Golfkust tussen Houston en New Orleans; ten westen ervan is de declinatie oost, ten oosten ervan west. In Europa kruist hij Groot-Brittannië bij Edinburgh, Cardiff en Plymouth en schuift hij naar het westen. Zet de lijnen van gelijke declinatie aan om hem in het groen te zien.

Waar is de magnetische noordpool nu?

Volgens WMM2025 ligt de noordelijke inclinatiepool, waar een kompasnaald recht omlaag wijst, eind 2026 op ongeveer 85,4° N en 133° O, ten noorden van Siberië, en beweegt hij richting Siberië; de zuidelijke inclinatiepool ligt voor de kust van Antarctica, ten zuiden van Australië. De kaart toont beide voor de datum die je kiest.

Klopt er iets niet of ontbreekt er iets? Mail naar [email protected], dan wordt het verbeterd.